New York Times’a göre İran’ın savaşın ilk günlerinde Bahreyn’deki ABD lojistik merkezini vurması, USS Abraham Lincoln’ün ikmal hattını bozarak gemideki personelin yaşadığı sorunları daha da ağırlaştırdı.

Welayet News - İran ile ABD arasında yaşanan 40 günlük savaşın üzerinden zaman geçtikçe, Washington'un ödediği bedelin yeni boyutları ortaya çıkıyor. Görünen o ki savaşın etkisi yalnızca vurulan hedeflerle sınırlı kalmadı; ABD'nin lojistik ağı, personel morali ve operasyonlarını sürdürme kapasitesi de ciddi baskı altına girdi.

Son haftalarda USS Abraham Lincoln uçak gemisindeki mürettebatın psikolojik durumuna ilişkin peş peşe haberler yayımlandı. Uzayan görev süresi, artan baskı ve bazı personelin intihar girişiminde bulunduğuna dair iddialar gündeme geldi.

Şimdi ise New York Times'ın yayımladığı yeni haber, bu tablonun perde arkasına ışık tutuyor. Gazeteye göre Lincoln'de yaşanan sıkıntılar yalnızca aylarca denizde kalmanın sonucu değil; savaşın ilk günlerinde İran'ın ABD'nin bölgedeki lojistik altyapısına vurduğu darbelerin de bu tabloda önemli payı var.

Her şey Bahreyn'deki saldırıyla başladı

New York Times'ın haberine göre sorunların başlangıç noktası, İran'ın füze ve İHA saldırılarıyla Bahreyn'deki ABD 5. Filosu'nun ana destek merkezini hedef alması oldu.

Bahreyn, ABD için sıradan bir askeri üs değildi. Bölgedeki Amerikan güçlerine yakıt, gıda, yedek parça, ekipman ve diğer ihtiyaçları ulaştıran en kritik lojistik merkezlerden biriydi.

Bu merkezin zarar görmesiyle birlikte, ABD'nin bölgedeki tedarik zinciri sarsıldı.

Gazeteye göre ABD Donanması, Abraham Lincoln'ün ihtiyaçlarını karşılayabilmek için acil olarak devreye aldığı bir "B Planı" ile operasyonu sürdürmek zorunda kaldı.

Başka bir ifadeyle, İran'ın saldırısı yalnızca bir askeri tesisi değil, Amerikan ordusunun operasyonlarını ayakta tutan destek ağını da hedef aldı.

Çareyi Diego Garcia'da aradılar

Bölgedeki üslerin de saldırı riski altında olması nedeniyle Pentagon alternatif bir çözüm aradı.

Seçeneklerden biri, Hint Okyanusu'ndaki İngiliz kontrolündeki Diego Garcia Üssü oldu. Ancak bu üs, Abraham Lincoln'ün görev yaptığı Umman Körfezi'ne yaklaşık 2.200 mil uzaklıkta bulunuyor.

Bu mesafe, lojistik operasyonları daha pahalı ve daha karmaşık hale getirdi. Yakıt, mühimmat, yedek parça ve temel ihtiyaçların ulaştırılması daha uzun sürmeye başladı.

New York Times'a göre sorun bununla da bitmedi. Diego Garcia da daha sonra füze saldırılarının hedefi oldu. Böylece ABD'nin lojistik ağı tek seferlik bir aksama değil, art arda gelen tehditlerle karşı karşıya kaldı.

Savaş geminin içine taşındı

Bir uçak gemisinin aylarca görev yapabilmesi yalnızca savaş uçakları ve füzelerle mümkün değil.

Gemide görev yapan yaklaşık 5 bin personelin sürekli olarak gıda, su, tıbbi malzeme, yedek parça ve günlük ihtiyaçlarının karşılanması gerekiyor.

Lojistik zinciri aksadığında bunun yükü doğrudan mürettebata yansıyor.

Bu nedenle Lincoln'deki uzun görev süresi, temel ihtiyaçlarda yaşanan sıkıntılar ve personelin giderek artan yorgunluğu, İran'ın ABD'nin destek altyapısına yönelik saldırılarıyla birlikte değerlendiriliyor.

Kısacası savaş, geminin dışından başlayıp geminin içine kadar ulaştı.

Görünmeyen maliyet: Personel morali

Askeri güç sadece uçak, gemi ve füze sayısıyla ölçülmüyor. En kritik unsurlardan biri de insan gücü.

Aylar boyunca yüksek tehdit altında görev yapan personelin fiziksel ve psikolojik olarak yıpranması kaçınılmaz hale geliyor. Buna bir de lojistik hatların saldırı altında olduğu ve alternatif üslerin bile tam güvenli olmadığı hissi eklendiğinde, baskı daha da büyüyor.

Abraham Lincoln'deki ruh sağlığı sorunlarına ilişkin haberler de bu nedenle sıradan bir personel meselesi olarak görülmüyor.

Haritada tek bir askeri hedef gibi görünen bir saldırının etkisi, binlerce kilometre uzakta görev yapan askerlerin psikolojisine kadar uzanabiliyor.

Savaşın dengesi değişiyor mu?

New York Times'ın ortaya koyduğu tablo, savaşın yalnızca cephede kazanılmadığını gösteriyor.

Habere göre İran, ABD'ye maliyet yüklemek için doğrudan tüm askeri gücünü hedef almak yerine, lojistik hatları ve destek merkezlerini baskı altına alan bir strateji izledi.

ABD hâlâ dünyanın en büyük askeri güçlerinden biri. Ancak binlerce kilometre ötede yürütülen operasyonlar; üsler, limanlar, deniz yolları ve karmaşık bir lojistik ağa bağımlı.

Bu ağ baskı gördüğünde, savaşın maliyeti de katlanarak artıyor.

Faturanın görünmeyen kısmı

Washington Post ve New York Times'ın haberleri birlikte okunduğunda ortaya dikkat çekici bir tablo çıkıyor.

Bir yanda lojistik aksaklıklar nedeniyle ikmal süreçleri zorlaşırken, diğer yanda uzayan görev süresi ve sürekli tehdit altında kalan personelin üzerindeki psikolojik baskı büyüyor.

Böylece savaşın ABD açısından faturası yalnızca kullanılan mühimmat ya da kaybedilen ekipmanla sınırlı kalmıyor; asıl yük, lojistik sistemdeki yıpranma ve insan kaynağı üzerindeki baskıda hissediliyor.

İran'ın destek altyapısını hedef alan saldırılarının yarattığı etkinin, savaşın yalnızca cephede değil, cephe gerisinde de hissedildiği yönündeki değerlendirmeler, çatışmanın askeri olduğu kadar stratejik boyutuna da işaret ediyor.