Guardian gazetesi, İran'ın pazarlık gücünün savaş sonucunda arttığını yazdı.

Welayet News -  Guardian gazetesi, Britanyalı medya kuruluşunun köşe yazarı Ken Roth tarafından kaleme alınan bir analizde, mevcut savaşı Vietnam Savaşı deneyimiyle karşılaştırarak, İran'ın konumunun bazı boyutlarda güçlendiği, buna karşılık Donald Trump yönetiminin ise savaşı sürdürme konusunda artan zorluklarla karşı karşıya olduğu bir durum ortaya koyuyor.

Raporda, İran'ın "muhtemelen şu anda savaş başlamadan öncekinden daha güçlü bir müzakere pozisyonunda olduğu" açıkça belirtiliyor. Bu değerlendirme, askeri operasyonların ilk hedeflerinin aksine, baskıların Tahran'ın konumunu zayıflatmak bir yana, bazı alanlarda tam tersine güçlendirdiğini gösteriyor.

Ayrıca analizin başka bir bölümünde, "İran yönetimi elinin daha güçlü olduğunu hissedebilir" ifadesi yer alıyor.

Bu ifade, sahadaki ve ekonomik gelişmelerle birlikte, özellikle enerji piyasaları ve Hürmüz Boğazı'ndaki denizcilik trafiği üzerindeki etkiler bağlamında, İran'ın pazarlık gücündeki artışın bir göstergesi olarak sunuluyor.

Buna karşılık, söz konusu rapor Donald Trump'ın bu savaşta "onurlu bir çıkış yolu" aradığını vurguluyor. Richard Nixon'ın Vietnam Savaşı dönemindeki "onurlu barış" politikasını hatırlatan bu ifade, Washington için çatışmanın devam etmesinin artan siyasi ve ekonomik maliyetlerle birlikte geldiğini ve sona erdirilmesi için bir yol bulunması gerektiğini gösteriyor.

Yazar, Vietnam deneyimine atıfta bulunarak, ABD yönetiminin o dönemde de askeri operasyonlar devam etmesine rağmen, nihayetinde çıkış sürecinde siyasi itibarını korumaya çalıştığını hatırlatıyor. Bu karşılaştırma, mevcut durumu da dolaylı olarak benzer bir çerçeveye oturtuyor; savaşın devam etmesi stratejik bir kazanç sağlamaktan çok, sonuçları yönetme meselesine dönüşmüş durumda.

Bu bağlamda, rapor ABD'nin İran'a yönelik açıklanan hedeflerinin -füze kapasitesinin sınırlandırılmasından nükleer programın durdurulmasına, davranış veya siyasi yapı değişikliğine kadar- ya gerçekleştirildiği ilan edildiğini ya da operasyonların devamını meşrulaştırma gerekçesini yitirdiğini vurguluyor. Ancak savaş hala devam ediyor; yazarın bakış açısıyla bu durum, çatışmanın sürdürülmesinin stratejik mantığının zayıfladığının bir göstergesi.

Genel olarak bu analiz, saha ve siyasi kanıtlara dayanarak, İran'ın nispeten güçlenmiş bir konumda olduğunu, ABD'nin ise savaşı sürdürmeyi meşrulaştırma ve kabul edilebilir bir çıkış yolu bulma zorluğuyla karşı karşıya olduğunu ortaya koyuyor; bu durum, ABD'nin Vietnam'daki tarihi deneyimiyle benzerlikler taşıyor.